Łożysko nie jest prawidłowo zamontowane. Problem jest bardzo poważny!

Montaż łożysk ślizgowych

Łożyska ślizgowe to rodzaj łożysk o właściwościach ślizgowo-tarciowych. Charakteryzują się płynną pracą, niezawodnością, niskim poziomem hałasu oraz zdolnością do wytrzymywania dużych obciążeń, w tym znacznych obciążeń udarowych. Ze względu na różne formy konstrukcyjne, można je podzielić na łożyska integralne, dzielone, blokowe itp.

1. Montaż łożysk ślizgowych integralnych

Zintegrowane łożyska ślizgowe, powszechnie znane jako tuleje, to najprostsza forma łożysk ślizgowych. Ich montaż odbywa się głównie poprzez wciskanie i wbijanie. W szczególnych przypadkach stosuje się metodę montażu na gorąco. Większość tulei wykonana jest z miedzi lub żeliwa.
    
Podczas montażu należy zachować ostrożność. Można je montować, uderzając drewnianym młotkiem lub młotkiem z drewnianym klockiem. W przypadku dużej tolerancji pasowania wciskowego, należy je wcisnąć prasą. Niezależnie od tego, czy wbijamy, czy wciskamy, należy zapobiec ich przechyleniu. Po montażu rowek i otwór olejowy powinny znajdować się w wymaganym położeniu.
    
W przypadku łożysk zdeformowanych po montażu, otwory wewnętrzne należy przyciąć. W przypadku mniejszych łożysk można użyć rozwiertaków do przycięcia, a w przypadku większych – skrobaków. Należy jednocześnie zwrócić uwagę na zachowanie luzu pasowania z wałem w zakresie tolerancji.
    
Aby zapobiec obracaniu się tulei wału podczas pracy, na powierzchni styku tulei wału z obudową montuje się kołki pozycjonujące lub śruby poprzeczne. Ze względu na różną twardość korpusu i tulei wału, podczas wiercenia wiertło może łatwo przechylić się w stronę miękkiego materiału. Rozwiązania:
* Najpierw należy użyć próbnika do wybicia otworu od strony twardego materiału przed wierceniem
* Po drugie, należy używać krótkiego wiertła, aby zwiększyć jego sztywność podczas wiercenia.

2. Montaż łożysk dzielonych

Łożyska dzielone, znane również jako łożyska dzielone, charakteryzują się prostą konstrukcją i są łatwe w regulacji i demontażu. Na panewki nakłada się dwie panewki, a uszczelka na połączeniu pozwala na regulację odpowiedniego odstępu.

*A. Montaż panewki łożyska i Obudowa łożyska
Kontakt między górną i dolną panewką łożyska a wewnętrznym otworem obudowy łożyska musi być dobry. Jeśli nie spełnia on wymagań, należy wykorzystać wewnętrzny otwór obudowy łożyska grubościennej panewki łożyska jako punkt odniesienia do zeskrobania tylnej powierzchni panewki łożyska. Jednocześnie dwa stopnie na obu końcach panewki łożyska powinny znajdować się blisko obu końców obudowy łożyska. W przypadku cienkościennych panewek łożyska wystarczy, aby płaszczyzna środkowa panewki łożyska była o około 0,1 mm wyższa niż płaszczyzna obudowy łożyska, bez konieczności zeskrobania.
    
*B. Wymagania dotyczące pozycjonowania
Panewka łożyskowa jest zamontowana w obudowie łożyska i nie może się przemieszczać ani promieniowo, ani osiowo. Zazwyczaj jest ona blokowana i pozycjonowana za pomocą stopni na obu końcach panewki łożyskowej lub za pomocą kołków pozycjonujących.
    
*C. Skrobanie panewek łożysk
W przypadku dzielonych panewek łożyskowych, zazwyczaj stosuje się pasujące punkty szlifowania wału. Zazwyczaj najpierw zeskrobuje się panewkę łożyska, a następnie górną panewkę łożyska. Aby zwiększyć wydajność, panewka łożyska i pokrywa nie muszą być instalowane podczas zeskrobywania panewki łożyska. Gdy punkt styku dolnej panewki łożyska zasadniczo spełnia wymagania, górna panewka łożyska i górna pokrywa są ściśle dociskane. Podczas zeskrobywania górnej panewki łożyska, punkt styku dolnej panewki łożyska jest dodatkowo korygowany. Podczas zeskrobywania, szczelność wału można regulować, zmieniając grubość uszczelki wraz ze wzrostem liczby zeskrobywań. Gdy Pokrywa łożyska jest dokręcony, wał może obracać się swobodnie bez widocznego luzu, a punkty styku spełniają wymagania, skrobanie jest zakończone.
    
*D. Pomiar luzu łożyskowego
Wielkość luzu łożyskowego można regulować za pomocą uszczelki w płaszczyźnie środkowej lub bezpośrednio poprzez skrobanie panewki łożyska. Luz łożyskowy zazwyczaj mierzy się metodą wciskania ołowiu:
1. Weź kilka odcinków drutu ołowianego o średnicy większej niż luz łożyska
2. Umieść je na czopie i środkowej powierzchni rozdzielającej
3. Dokręć nakrętkę, aby mocno docisnąć środkową powierzchnię rozdzielającą
4. Odkręć nakrętkę i zdejmij pokrywę łożyska
5. Ostrożnie wyjmij spłaszczony przewód
6. Za pomocą mikrometru zmierz grubość każdej sekcji
        
Na podstawie średniej grubości przewodu można określić luz łożyskowy. Luz łożyska ogólnego powinien wynosić 1,5‰–2,5‰ (mm) średnicy wału. Przy większej średnicy należy przyjąć mniejszą wartość luzu. Przy średnicy wału 60 mm luz łożyskowy powinien wynosić od 0,09 do 0,15 mm.

Montaż łożysk tocznych

Łożyska toczne charakteryzują się niskim tarciem, małymi wymiarami osiowymi, łatwą wymianą i prostą konserwacją.

Wymagania techniczne dotyczące montażu:

* Powierzchnie czołowe łożysk tocznych oznaczone kodami należy zamontować w widocznym kierunku, aby ułatwić weryfikację podczas wymiany.
* Promień łuku na stopniu otworu czopu lub obudowy powinien być mniejszy niż promień łuku w odpowiednim miejscu łożyska.
* Po zamontowaniu łożyska na wale i w otworze obudowy nie powinno być żadnego skosu.
* Spośród dwóch łożysk na tej samej osi, jedno musi powodować ruch wału, gdy wał rozszerza się pod wpływem ciepła.
* Podczas montażu łożysk tocznych należy bezwzględnie zapobiegać przedostawaniu się zanieczyszczeń do wnętrza łożysk.
* Po montażu łożyska powinny pracować elastycznie, generować niski poziom hałasu, a temperatura robocza nie powinna przekraczać 65℃.