Legurinn er ekki rétt settur upp. Vandamálið er mjög alvarlegt!

Samsetning rennilagera

Rennilegur eru tegund legur með núningseiginleika við renni. Þær einkennast af mjúkri notkun, áreiðanleika, lágum hávaða og getu til að þola mikið álag og verulegan höggþrýsting. Samkvæmt mismunandi byggingarformum er hægt að flokka þær í samþætta gerð, klofna gerð og blokkagerð o.s.frv.

1. Samsetning samþættra rennilagera

Sambyggðar rennilager, almennt þekktar sem hylsingar, eru einfaldasta gerð rennilagera. Þær eru aðallega settar saman með því að þrýsta þeim saman og hamra. Í sérstökum tilfellum er notuð heitfestingaraðferð. Flestar hylsingar eru úr kopar eða steypujárni.
    
Gæta skal varúðar við samsetningu. Hægt er að setja þá saman með því að slá með tréhamri eða hamri með trékubbi. Þegar þolmörk truflunar eru mikil ætti að þrýsta þeim inn með pressu. Hvort sem það er bankað inn eða þrýst inn verður að koma í veg fyrir að þeir halli sér. Eftir samsetningu ættu olíugrópin og olíugatið að vera í réttri stöðu.
    
Fyrir aflöguð legur eftir samsetningu ætti að snyrta innri götin. Fyrir minni legur má nota rúmara til að snyrta; fyrir stærri legur ætti að nota sköfur. Á sama tíma skal gæta þess að passa bilið við ásinn sé innan vikmörkanna.
    
Til að koma í veg fyrir að áshylkið snúist við notkun eru staðsetningarpinnar eða skrúfur með krosssamskeytum settar á snertiflötinn milli áshylkisins og hússins. Vegna mismunandi hörku kassahússins og efnisins í áshylkinu er mjög auðvelt fyrir borhnappinn að halla sér að mjúku efnishliðinni við borun. Lausnirnar eru:
* Fyrst skal nota prufubolta til að stinga gatinu á móti hörðu efnishliðinni áður en borað er
* Í öðru lagi, notið stuttan bor til að auka stífleika borsins við borun.

2. Samsetning klofinnra legur

Skipt legur, einnig þekktar sem klofnar legur, eru einfaldar í uppbyggingu og auðvelt er að stilla þær og taka þær í sundur. Tvær legur eru settar á legurnar og pakkning er notuð við samskeytin til að stilla hæfilegt bil.

*A. Samsetning leguhylkisins og Leghús
Snertingin milli efri og neðri leguhjúpsins og innra gatsins á leguhúsinu verður að vera góð. Ef hún uppfyllir ekki kröfurnar skal nota innra gatið á leguhúsinu á þykkveggja leguhjúpnum sem viðmiðun til að skafa aftan á leguhjúpnum. Á sama tíma ættu tvö þrep á báðum endum leguhjúpsins að vera nálægt báðum endum leguhússins. Fyrir þunnveggja leguhjúp þarf aðeins að gera miðflöt leguhjúpsins um 0,1 mm hærri en miðflöt leguhússins og það er ekki þörf á að skafa það.
    
*B. Staðsetningarkröfur
Leguhylssan er sett upp í leguhúsinu og má ekki hreyfast til, hvorki radíus né ás. Venjulega er hún stöðvuð og staðsett með þrepum á báðum endum leguhylsunnar eða með staðsetningarpinnum.
    
*C. Skrap á leguskeljum
Fyrir klofna leguskeljar eru almennt notaðir samsvarandi ásslípunarpunktar. Venjulega er leguskelin skafin af fyrst og síðan er efri leguskelin skafin af. Til að bæta skilvirkni þarf ekki að setja upp leguskelina og hlífina þegar leguskelin er skafin af. Þegar snertipunktur neðri leguskeljarinnar uppfyllir í grundvallaratriðum kröfurnar er efri leguskelin og efri hlífin þrýst þétt saman. Við skrapun á efri leguskelinni er snertipunktur neðri leguskeljarinnar leiðréttur frekar. Við skrapun er hægt að stilla þéttleika ássins með því að breyta þykkt þéttingarinnar eftir því sem skrapunartíminn eykst. Þegar Legurhlíf Þegar spennan er hert, skaftið getur snúist frjálslega án augljóss bils og snertipunktarnir uppfylla kröfurnar er skrapuninni lokið.
    
*D. Mæling á legurými
Hægt er að stilla stærð legunnar með því að nota þéttinguna í miðplaninu eða með því að skafa beint á legubylsuna. Legunnar er venjulega mælt með blýpressuaðferðinni:
1. Taktu nokkra kafla af leiðarvír með þvermál sem er stærra en bilið á legunni
2. Setjið þau á blaðsíðuna og miðhluta skilflötsins
3. Herðið hnetuna til að þrýsta miðjuskiljunarfletinum þétt.
4. Skrúfið af hnetunni og fjarlægið leguhlífina.
5. Takið varlega út flata leiðarann
6. Notið míkrómetra til að mæla þykkt hvers hluta
        
Miðað við meðalþykkt leiðsluvírsins er hægt að ákvarða bilið í legunum. Bilið í almennu legu ætti að vera 1,5‰-2,5‰ (mm) af þvermáli ássins. Þegar þvermálið er stærra ætti að nota minna bil. Ef þvermál ássins er 60 mm ætti bilið í legunum að vera á milli 0,09 og 0,15 mm.

Samsetning veltilaga

Rúllandi legur hafa þá kosti að vera lágur núningur, lítill ásvídd, auðveldur í skiptingu og einfalt viðhald.

Tæknilegar kröfur um samsetningu:

* Endaflötur veltilegu sem merktar eru með kóðum ættu að vera settar upp í sýnilegri átt til að auðvelda staðfestingu við skiptingu.
* Radíus bogans við þrep laga eða gats á húsinu ætti að vera minni en radíusinn á samsvarandi stað á legunni.
* Eftir að legurinn hefur verið settur saman á ásinn og í gatinu á húsinu ætti enginn skekkja að vera til staðar.
* Meðal tveggja legna á sama ás verður önnur að valda því að ásinn hreyfist þegar hann þenst út vegna hita.
* Þegar rúllulegur eru settar saman er nauðsynlegt að koma í veg fyrir að óhreinindi komist inn í legurnar.
* Eftir samsetningu ættu legurnar að virka sveigjanlega, vera lágir í hávaða og vinnuhitastigið ætti almennt ekki að fara yfir 65°C.